Walkpooling

Það var minn dagur að sækja krakkana átta í Trinity Lutheran Apartments. Ég og Tómas mættum rétt eftir þrjú fyrir utan skólann tilbúnir að fylgja hópnum heim.
Ég sá reyndar að tvær stelpur úr hópnum voru á Safety Patrol við gatnamótin við skólann og sá fram á að þurfa að bíða í 15-20 mínútur aukalega eftir þeim, það var svo sem í lagi. En þá byrjaði dramað, hún Heather 5 ára, hélt að hún ætti að fara á Playdate með vinkonu sinni, Miu. Það kom hins vegar í ljós að nágrannamamma Miu, sem sótti hana skólann, þar sem bróðir Miu var veikur heima, hafði ekkert heyrt um playdate. Skiljanlega varð Heather fremur sár og grét yfir því að fá ekki að fara með Miu heim. Reyndar var augljóst að playdate-ið væntanlega var án vitneskju foreldra og málið hefði átt að enda þar. Nágrannamamman tók það hins vegar nærri sér að barn gréti og ákvað að reyna að útskýra vandamálið fyrir Heather og ekki síður finna með 5 ára stelpunni lausn. Mér varð á að benda nágrannamömmunni á að Heather ætti að ganga heim með mér, en nágrannamamman sagði ákveðið að hún þekkti mig ekki og vildi ekki láta barnið fara heim með einhverjum sem hún, þ.e. nágrannamamman, þekkti ekki. Reyndar er ég ekki viss um að konan hafi þekkt foreldra Heather heldur, en það er önnur saga.
Ég bauðst til að kalla til systur Heather og fá hana til að hringja heim til sín til að fá þetta allt staðfest, en nágrannamamman vildi bara hafa samband við mömmu Miu, sem átti að vera heima með veika syninum. Rétt í því að ég sendi eitt barnanna inn í skólann til að sækja systur Heather, sem var að ljúka Safety Patrol vakt, kom mamma Miu á svæðið. þrátt fyrir veika bróðurinn. Hún ræddi að sjálfsögðu ekki við mig, heldur Heather 5 ára, um lausn á vandanum. Niðurstaðan varð sú að Heather átti að fá playdate daginn eftir og mamma Miu ætlaði að ganga frá því við mömmu Heather í síma. Ég sá þarna fram og lausn og var reiðubúin að ganga með hópinn heim, enda var mér tilkynnt um það leiti að venjulega væri ekki beðið eftir SafetyPatrol stelpunum tveimur, þær gætu farið heim saman án foreldris.
Rétt í því að við héldum að stað, kom mamma Miu aftur og sagði Heather, ekki mér, að hún hefði skipt um skoðun, það væri líklega best að hún kæmi heim með Miu í dag. Nú var ég tilneyddur til að grípa inn í, systir Heather var reyndar ekki komin út, en ég tók þá ákvörðun að finna hana og fá hana til að hringja í mömmu sína. Þannig gæti ég látið mömmu Miu og mömmu Heather tala saman í síma áður en lengra væri haldið. Það samtal átti sér síðan stað, Heather fékk að fara á playdate og eftir næstum 30 mínútna vesen fyrir framan Cassingham Elementary gátum við haldið á stað heim á leið.
Eitt foreldranna í Trinity Lutheran Apartments bankaði síðan upp á í kvöld til að spyrja hvernig mér liði, því elsta dóttir hans, í 6. bekk, hafði veitt því athygli hversu dónaleg nágrannamamman hafði verið í minn garð og hvernig ég hafði verið afskiptur í mömmuveruleikanum. Við vorum sammála um það að karlmaður sem auk þess talaði undarlega, væri ekki hátt skrifaður þegar sækja á börn í skólann.

E.s. Ef þessi frásögn virkar flókin og erfitt að ná því nákvæmlega hvað gerðist við lestur hennar, þá er það ekki undarlegt.